Er was eens… een prinses die er een eind aan zou gaan breien
Ik weet het, ik beloofde het.
Maar twee maanden later besef ik dat ik niet meer kan webloggen. Ik ben het verleerd, heb geen tijd meer om te schrijven noch de inspiratie ervoor.
Nu ik bezig ben met een serieuze poging tot het halen van mijn bachelor, mijn liefdesleven een happy story is en alles in mij een beetje tot rust begint te komen, lijkt webloggen opeens iets wat ik jaren geleden ooit eens een keer deed.
Dit prinsesje gaat er een eind aan breien. Het is mooi geweest, ik hou u niet langer in spanning. Tot nader order ligt deze weblog waarschijnlijk voor een hele tijd stil.
Simonatoetje zegt: “Houdoe en tot ziens!”
Noot van de geliefde redactie: Wedden dat het nu binnen twee dagen weer begint te kriebelen…
12 February 2011 at 18:11
Voor ons gevoel is het ook jaren. Ik hoop dat het snel weer begint te kriebelen.
Love As Always
Di Mario
13 February 2011 at 09:31
als je zei dat je terugkwam dan kwam je ook niet, dus we hebben niet zoveel te verliezen…
15 February 2011 at 12:40
Houdoe!
18 February 2011 at 18:30
Duidelijkheid is soms beter dan onzekerheid. (Ik bekijk het nou van deze kant.) Ik hoop nog eens wat van je te horen, hoe dan ook. Succes met je studie.
27 February 2011 at 02:18
Happolati was here.
28 February 2011 at 18:44
Jammer dat de geliefde redactie geen gelijk heeft;). Maar succes en veel geluk met alles
.
9 May 2011 at 12:58
Waarom lees ik dit nu pas?